Column: Bert Palinckx
Beeld: Jesus' Blood Never Failed Me Yet - Gavin Bryars with Tom Waits

 

Zo af en toe krijgen gecomponeerde werken een cultstatus en bereiken ze een veel groter publiek dan gebruikelijk. Eén van die stukken is Jesus' Blood Never Failed Me Yet van de Engelse componist Gavin Bryars uit 1971.

Gavin Bryars over het ontstaan: “In 1971, toen ik in Londen woonde, werkte ik met een vriend aan een film over het ruige leven. Tijdens het filmen begonnen sommige mensen dronken te zingen – soms stukken opera, soms sentimentele ballads – en eentje, die overigens helemaal niet dronk, zong een religieus lied genaamd Jesus' Blood Never Failed Me Yet. Dit lied werd later niet in de film gebruikt en ik mocht alle ongebruikte delen meenemen, waaronder dit stuk."

"Toen ik dit thuis speelde, merkte ik dat zijn gezang mooi gelijk liep met mijn pianospel, en ik maakte er een simpele begeleiding voor. Ik merkte ook dat het eerste deel van het lied – 13 maten lang – een mooie loop vormde, die zich op een enigszins onvoorspelbare manier herhaalde. Ik nam de band mee en kopieerde deze op een continue geluidsband, erover nadenkend of ik er misschien een orkestrale begeleiding aan toe zou voegen."

"De deur van de opnamestudio opende naar één van de grote ontwerpstudio's en ik liet de band kopiëren, met de deur open, toen ik een kop koffie ging halen. Toen ik terugkwam, was de normaal erg rumoerige studio opeens onnatuurlijk ingetogen. Mensen bewogen zich veel rustiger door de studio dan normaal en sommige zaten op een stoel zachtjes te huilen. Ik was verbijsterd, tot ik besefte dat de band nog steeds speelde en ze getroffen waren door het gezang van de oude man. Dit overtuigde me van de emotionele kracht van de muziek. En van de mogelijkheden die, door het toevoegen van een eenvoudige, maar geleidelijk evoluerende, orkestbegeleiding, zouden ontstaan die de nobelheid en het simpele geloof van de zwerver zouden respecteren."

"Hoewel hij stierf voordat hij kon horen wat ik met zijn zang had gedaan, blijft het stuk een welsprekend maar ingetogen getuigenis van zijn geest en optimisme.”

De originele versie van 25 minuten werd voor het eerst gespeeld in de Queen Elizabeth Hall in december 1972 en uitgebracht op het Obscure-label van Brian Eno in 1975. De versie van 74 minuten werd in 1993 opgenomen met Tom Waits, die meezong met de originele opname van de dakloze man. Het werk is nog in tientallen versies uitgevoerd. Op zaterdag 3 november horen we bij November Music de originele versie met het ensemble van de componist zelf.

Bert Palinckx, artistiek directeur

 

In de columnreeks November Stories vertellen onze (gast)programmeurs je tot aan het festival elke twee weken over hoe het programma tot stand komt en hoe zij hun keuzes maken. Met tipjes van de sluier, 'inside information' en hier en daar sappige anekdotes. Lees hier meer columns!

Deel dit nieuwsbericht